Nr 117/2003 - Krótko

SPIS TREŚCI | WSTĘP | TEMAT MIESIĄCA | Z SENATU | KRÓTKO | AKTUALNOŚCI | RELACJE | Z PRAC SKN | Z WYDZIAŁÓW | RECENZJE | PUBLICYSTYKA | OGŁOSZENIA | Z ŻAŁOBNEJ KARTY

Początek

 MIESIĘCZNIK NR 117 KWIECIEŃ 2003 
KRÓTKO
KRÓTKO

W sprawie dwuetapowości studiów
Doktorzy honoris causa Akademii Medycznej
Otrzymali tytuł profesora
Nowi profesorowie – Ewelina DZIUBA
Nowi profesorowie – Andrzej REINHARD
Nowi profesorowie – Ewa SAWICKA-SIENKIEWICZ
Nowi profesorowie – Danuta WITKOWSKA
Nowi profesorowie – Ryszard KRAMKOWSKI
Nowi profesorowie – Kornel RATAJCZAK
Fundusze stypendialne na UJ
Programy edukacyjne za praktyki studenckie


W sprawie dwuetapowości studiów

Dwuetapowość studiów na wszystkich z wyjątkiem weterynarii kierunkach studiowania oraz konieczność podjęcia działań zmierzających do zmiany obecnie obowiązujących standardów nauczania i dostosowania ich do aktualnych potrzeb były głównymi tematami obrad Konferencji Rektorów Uczelni Rolniczych, która odbyła się w dniach 4 i 5 marca w Warszawie. Uczestnicy konferencji, którzy przybyli na zaproszenie prof. Tomasza Boreckiego – rektora SGGW, spotkali się już po raz drugi w tym roku akademickim i powrócili do spraw omawianych w połowie listopada we Wrocławiu, a w szczególności wymiany krajowej studentów w ramach porozumienia MOST-AR, wzorowanego na umowie między uniwersytetami. Pomysłodawcą i liderem tego przedsięwzięcia był prof. Leszek Pływaczyk – prorektor ds. studenckich i nauczania wrocławskiej Akademii Rolniczej. Obecnie prace nad stworzeniem systemu mobilności studentów uczelni rolniczych przejęła Warszawa. Dyskutowano też o problemach związanych z integracją europejską oraz pracach nad ustawą o szkolnictwie wyższym. Przyjęto uchwałę, w której rektorzy postulują, aby:

„1. Wprowadzić najpóźniej od roku akademickiego 2004/2005 dwuetapowość studiowania na wszystkich kierunkach studiów, z wyjątkiem weterynarii, z określeniem czasu trwania studiów inżynierskich lub licencjackich i magisterskich według załącznika.

2. Ustala się, że studia magisterskie uzupełniające będące kontynuacją studiów inżynierskich lub licencjackich, będą trwały odpowiednio 1,5 roku lub 2 lata.

3. Dla absolwentów studiów inżynierskich lub licencjackich podejmujących studia magisterskie na kierunku niezwiązanym z dotychczasowym kształceniem, studia powinny trwać dłużej, aby zapewnić kształcenie według niezbędnych dla poszczególnych kierunków standardów.

4. Czas trwania studiów magisterskich uzupełniających, nie będących kontynuacją studiów inżynierskich lub licencjackich, ustalą poszczególne rady wydziałów.”

Rektorzy poparli uchwałę Senatu SGGW w Warszawie w sprawie ustanowienia roku 2004 Rokiem Władysława Grabskiego – uczonego, wybitnego Polaka, męża stanu, reformatora życia publicznego w Polsce.

(mwj)


Doktorzy honoris causa Akademii Medycznej

Wrocławska Akademia Medyczna nadał tytuł doktora honoris causa: prof. Tadeuszowi Popieli i prof. Maciejowi Latajskiemu podczas uroczystości w dniu 14 marca.

Prof. Tadeusz POPIELA – specjalista z zakresu chirurgii przewodu pokarmowego, kierownik I Katedry Chirurgii Ogólnej i Kliniki Chirurgii Gastroenterologicznej Collegium Medicum UJ od 1976 roku, rektor Akademii Medycznej w Krakowie w latach 1972–1981.

Prof. Maciej LATAJSKI – specjalista w dziedzinie profilaktyki chorób cywilizacyjnych, rektor Akademii Medycznej w Lublinie od 1999 roku, kierownik Międzywydziałowej Katedry i Zakładu Zdrowia Publicznego. Jest przewodniczącym Konferencji Rektorów Uczelni Medycznych oraz Prezydium KRASP.

(mwj)


Otrzymali tytuł profesora

Dwukrotnie w lutym prezydent Aleksander Kwaśniewski wręczał akty nadania tytułu naukowego profesora: 20 lutego nominację otrzymało 66 osób, 27 lutego kolejnych 60 nauczycieli akademickich i pracowników nauki. W tym gronie było 13 wrocławian i aż sześciu pracowników wrocławskiej AR: Ewelina DZIUBA, Andrzej REINHARD, Ewa SAWICKA-SIENKIEWICZ, Danuta WITKOWSKA i Piotr KRAMKOWSKI (nauki rolnicze) oraz Kornel RATAJCZAK (nauki weterynaryjne).

(mwj)


Nowi profesorowie

Ewelina DZIUBA jest absolwentką Wydziału Chemii Spożywczej Politechniki Łódzkiej. W latach 1972–1975 była słuchaczką studiów doktoranckich na Wydziale Chemii Spożywczej Politechniki Łódzkiej z zakresu technologii fermentacji i mikrobiologii, uzyskując stopień doktora nauk technicznych w roku 1977 na podstawie rozprawy „Otrzymywanie i charakterystyka hybrydów drożdży piwowarskich górnej fermentacji”. Jej promotorem była dr hab. Helena Oberman. W 1994 roku dr Ewelina Dziuba uzyskała stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych w zakresie technologii żywności nadany uchwałą Rady Wydziału Technologii Żywności Akademii Rolniczej we Wrocławiu na podstawie dorobku naukowego i rozprawy „Wpływ warunków okresowej i ciągłej fermentacji etanolowej pod obniżonym ciśnieniem na drożdże Saccharomyces cerevisiae”. Odbyła liczne zagraniczne staże zawodowe w tym dwukrotnie w Heriot – Watt University w Edynburgu, Universidade Catolica Portugesa w Porto, Technische Uniwersitat Munchen we Freising w Niemczech, Instytucie Meurice w Brukseli i w Nancy we Francji, a także na Uniwersytecie im. Purkyniego w Brnie. Od 1994 roku jest kierownikiem Zakładu Biotechnologii Żywności w Katedrze Technologii Rolnej i Przechowalnictwa, od 2000 roku pełni funkcję redaktora merytorycznego serii Technologia Żywności Zeszytów Naukowych AR. Uczestniczy w realizacji międzynarodowych programów Unii Europejskiej TEMPUS, w latach 1996–1998 była oficerem łącznikowym między uczelnią a przemysłem w ramach projektu „University-Industry Cooperation in Fermentation Technologies in Poland”, w latach 1999-2000 pełniła funkcję koordynatora lokalnego z ramienia AR programu CME, a od 1999 roku koordynuje w ramach TEMPUS-a projekt „European studies in agro-food sector”.

Dorobek naukowy prof. Eweliny Dziuby obejmuje 83 pozycje, w tym 20 oryginalnych prac badawczych. Swoje wyniki prezentowała na pięciu międzynarodowych konferencjach. Jest też współautorem skryptu. Wypromowała trzech doktorów i pod jej opieką powstają obecnie trzy kolejne rozprawy doktorskie.

(mwj)


Nowi profesorowie

Andrzej REINHARD ukończył studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej (1972), uzyskując dyplom magistra inżyniera elektronika i podjął pracę w Instytucie Melioracji Rolnych i Leśnych (obecnie Instytut Kształtowania i Ochrony Środowiska) Akademii Rolniczej we Wrocławiu na stanowisku starszego technika (1972–1974), a następnie starszego asystenta (1974–1979), adiunkta (1979–1999) i profesora nadzwyczajnego (od 1999). Stopień doktora nauk technicznych uzyskał na podstawie rozprawy pt. „Modelowanie ruchu wody gruntowej dla przypadku odwodnienia drenami w warunkach podłoża nieprzepuszczalnego”, a stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych na podstawie rozprawy pt. „Ruch wody glebowej w strefach saturacji i aeracji wywołany działaniem drenu w różnych warunkach atmosferycznych”.

Jest specjalistą z zakresu kształtowania środowiska. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół problemów związanych z: automatyzacją urządzeń wodno-melioracyjnych, budową układów pomiarowo-rejestrujących, matematycznym modelowaniem ruchu wody gruntowej i glebowej wywołanym działaniem urządzeń melioracyjnych i różnymi warunkami atmosferycznymi, analizą pracy i projektowaniem zautomatyzowanych urządzeń wodno-melioracyjnych na podstawie opracowanych modeli matematycznych symulujących ruch wody w gruncie i glebie, matematycznym modelowaniem migracji zanieczyszczeń w gruncie.

Dorobek naukowy i wdrożeniowy prof. Andrzeja Reinharda obejmuje łącznie 97 pozycji z których 53 zostały opublikowane, w tym 21 oryginalnych prac twórczych. Jest współautorem podręcznika „Intelligent Decision Support. Handbook of Applications and Advances of the Rough Sets Theory”, praca zbiorowa pod redakcją naukową R. Słowińskiego, Kluwer Academic Publishers,1992, Holandia oraz autorem skryptu „Regulacja i matematyczne modelowanie ruchu wody w glebie”, wydanego przez Wydawnictwo Akademii Rolniczej we Wrocławiu w 2001 roku.

Prof. Andrzej Reinhard jest promotorem trzech zakończonych rozpraw doktorskich. W czasie pracy na uczelni odbył staże naukowe krajowe i zagraniczne, m.in. w Instytucie Gospodarki Wodnej i Ekologii Krajobrazu na Uniwersytecie Christiana Albrechta w Kilonii (Niemcy) oraz na Uniwersytecie w Rostoku (Niemcy).

Jest kierownikiem Zakładu Organizacji i Technologii Robót Melioracyjnych i Budowlanych, oraz członkiem: stałej komisji ds. środków trwałych, komisji badań naukowych, Stowarzyszenia Inżynierów Wodnych i Melioracyjnych NOT, Stowarzyszenia Elektryków Polskich NOT, Sekcji Sudeckiej Komitetu Zagospodarowania Ziem Górskich PAN, Polskiego Klubu Ekologicznego, Polskiego Towarzystwa Inżynierii Ekologicznej.

Prof. Andrzej Reinhard otrzymał nagrodę Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej – naukową, zespołową II stopnia w 1989 roku, nagrodę Rady Wojewódzkiej NOT we Wrocławiu – zespołową II stopnia w 1987 roku oraz 15 nagród rektora. Był ponadto odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi oraz odznaką „Zasłużony dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu”.


Nowi profesorowie

Ewa SAWICKA-SIENKIEWICZ ukończyła studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Warszawskiego (1967) uzyskując dyplom magistra biologii z zakresu botaniki. Pracę zawodową rozpoczęła w Instytucie Ziemniaka w Oddziale Naukowo-Badawczym w Młochowie, w Zakładzie Genetyki i Syntezy Materiałów Wyjściowych (obecnie IHAR), na stanowisku asystenta (1967–1976) a następnie adiunkta (1976–1983). Po uzyskaniu stopnia doktora w roku 1976 kierowała Pracownią Genetyki, w której prowadzono badania nad przenoszeniem cech z gatunków dzikich do form uprawnych ziemniaka.

W latach 1983–1993 pracowała w Ogrodzie Botanicznym PAN w Warszawie na stanowisku adiunkta. Początkowo kierowała Pracownią Gromadzenia Zasobów Genowych, a od 1986 roku pełniła funkcję kierownika Pracowni Genetyki Mutagenezy. Odpowiadała za utrzymanie, uzupełnianie i opracowywanie kolekcji oraz kierowała badaniami w zakresie indukowania mutacji w trzech grupach. W latach 1985–1987 uczestniczyła w projekcie finansowanym przez Międzynarodową Agencję Atomistyki w Wiedniu. W roku 1993 podjęła pracę w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Wrocławskiego początkowo na stanowisku adiunkta, a od 1995 do 1998 roku na stanowisku zastępcy dyrektora ds. naukowych. W 1994 roku Rada Wydziału Rolniczego SGGW w Warszawie nadała jej tytuł doktora habilitowanego z zakresu agronomii, genetyki i hodowli roślin. W tym czasie kontynuowała prace nad adaptacją łubinu andyjskiego (L. mutabilis) do polskich warunków glebowo-klimatycznych, uczestnicząc w trzyletnim międzynarodowym programie badawczym finansowanym przez Komisję UE. Od kwietnia 1998 roku pracuje w Katedrze Hodowli Roślin i Nasiennictwa AR we Wrocławiu.

Pod kierunkiem prof. Ewy Sawickiej-Sienkiewicz prowadzone są prace nad adaptacją łubinu andyjskiego do warunków klimatycznych Polski. Podjęto również badania nad przełamywaniem cytogenetycznych barier niekrzyżowalności w rodzaju Lupinus w celu otrzymywania mieszańców międzygatunkowych. W latach 1998–2001 kierowała grantem KBN pt.: „Ocena zmienności linii mutacyjnych i mieszańców łubinu andyjskiego po wprowadzaniu markerów morfologicznych”. Prof. Ewa Sawicka-Sienkiewicz współpracuje z Arboretum Leśnym im. Prof. Stefana Białoboka w Sycowie w badaniach nad zmiennością gatunków ginących i zagrożonych w środowiskach zastępczych oraz badaniach genetycznych wybranych gatunków leśnych. Jej dorobek naukowy obejmuje 116 prac naukowych w tym 55 oryginalnych prac badawczych. Jest promotorem dwóch rozpraw doktorskich. Odbyła staże naukowe: w Instytucie Hodowli Roślin Uniwersytetu Rolniczego w Wageningen w Holandii oraz w Instytucie Agrobiotechnologii ENEA w Casaccia we Włoszech. W latach 1976–1992 pełniła funkcję sekretarza Polskiego Towarzystwa Genetycznego (PTG) Oddziału Warszawskiego, a obecnie jest członkiem Zarządu Wrocławskiego Oddziału PTG. Od roku 1999 jest przewodniczącą Polskiego Towarzystwa Łubinowego. Jest członkiem trzech międzynarodowych towarzystw naukowych (ILA, EUCARPIA i AEP).


Nowi profesorowie

Danuta WITKOWSKA jest absolwentką Uniwersytetu Wrocławskiego. Studia biochemiczne ukończyła w 1968 roku na Wydziale Nauk Przyrodniczych, uzyskując dyplom magistra biochemii. Stopień doktora nauk przyrodniczych nadała jej Rada Naukowa Instytutu Biologii Stosowanej w 1973 roku, zaś stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych z zakresu technologii żywności (mikrobiologia techniczna) otrzymała w 1994 roku. Rozpoczęła pracę na Akademii Rolniczej w 1968 roku jako asystent naukowo-techniczny w Katedrze Żywienia Zwierząt Wydziału Zootechnicznego, w latach 1969–1973 odbyła studia doktoranckie w Katedrze Biochemii Wydziału Weterynaryjnego AR we Wrocławiu, a po nich rozpoczęła pracę na stanowisku starszego asystenta, potem adiunkta w Zakładzie Mikrobiologii Technicznej (obecnie Katedra Biotechnologii i Mikrobiologii Żywności) w nowo powołanym Instytucie Przechowalnictwa i Technologii Żywności, będącym zalążkiem najpierw Oddziału, potem Wydziału Technologii Żywności (obecnie Wydział Nauk o Żywności). W 2000 roku została mianowana na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Kwalifikacje zawodowe podwyższała w czasie zagranicznych staży naukowych, głównie w Instytucie Mikrobiologii Uniwersytetu Humboldta w Berlinie oraz na Uniwersytecie Friedrich Schiller w Jenie, a także na specjalistycznych kursach i szkołach.

Specjalność naukowa prof. Danuty Witkowskiej z zakresu biotechnologii i mikrobiologii żywności obejmuje problematykę związaną z biosyntezą, właściwościami i praktycznym wykorzystaniem pozakomórkowych hydrolaz (celulaz, ksylanaz, pektynaz, beta 1,3- glukanaz, chitynaz) grzybów z rodzaju Trichoderma, głównie do degradacji biopolimerów ścian komórkowych roślin i drobnoustrojów. W ostatnim czasie jej zainteresowania naukowe skupiają się na enzymach hydrolitycznych drożdży z gatunku Geotrichum candidum, szczególnie ważnych w biologicznej ochronie ziarna jęczmienia w czasie słodowania przed rozwojem toksynotwórczych grzybów.

Wypromowała jednego doktora i 37 magistrów. Kolejny doktorant realizuje wykonanie pracy doktorskiej w ramach studium doktoranckiego. Jest współautorem dwóch wydań „Przewodnika do ćwiczeń z biochemii” oraz dwóch wydań skryptu „Biochemia – przewodnik do ćwiczeń”. Jej dorobek naukowy obejmuje 122 pozycje, w tym 36 oryginalnych prac twórczych, opublikowanych w większości w czasopismach o międzynarodowym zasięgu. Wyniki jej badań były prezentowane na wielu międzynarodowych konferencjach. Należy do grona specjalistów w dziedzinie biotechnologii i mikrobiologii żywności, zwłaszcza w zakresie biodegradacji materiałów ligninocelulozowych oraz badań nad produkcją enzymów zewnątrzkomórkowych przez ważne w biotechnologii szczepy z rodzaju Trichoderma.

Jest członkiem komisji wydziałowych i uczelnianych, brała aktywny udział w pracach związanych z organizacją sesji naukowych oraz aktywnie uczestniczyła w opracowaniu programu nauczania na nowo powołanym kierunku biotechnologia. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Technologów Żywności oraz Polskiego Towarzystwa Mikrobiologów. Za osiągnięcia naukowo-badawcze i dydaktyczne była 11-krotnie wyróżniana nagrodami rektora.


Nowi profesorowie

Ryszard KRAMKOWSKI jest specjalistą w zakresie inżynierii procesowej, inżynierii rolniczej oraz suszarnictwa płodów rolnych. Absolwent Wydziału Chemicznego Politechniki Wrocławskiej; studia ukończył w roku 1968, uzyskując tytuł inżyniera chemika w specjalności inżynieria procesowa.

Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1975 roku w Instytucie Inżynierii Chemicznej Politechniki Wrocławskiej na podstawie rozprawy pt. „Badania nad wnikaniem ciepła w wyparce cienkowarstwowej typu Luwa”, natomiast stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych – na Wydziale Rolniczym wrocławskiej Akademii Rolniczej na podstawie rozprawy pt. „Analiza suszenia sublimacyjnego wybranych produktów spożywczych” w 1998 roku. Od roku 2000 pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Instytucie Inżynierii Rolniczej. Odbywał staże krótkoterminowe w Wyższej Szkole Technicznej w Bratysławie (Słowacja).

Był wielokrotnie pełnomocnikiem ds. studenckich w Instytucie Inżynierii Chemicznej Politechniki Wrocławskiej oraz przez wiele lat skarbnikiem Wrocławskiego Oddziału SiTPChem przy NOT.

Był promotorem 26 prac magisterskich na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej oraz pięciu na Wydziale Rolniczym wrocławskiej AR; recenzował trzy prace doktorskie oraz jedną habilitacyjną.

Jest autorem lub współautorem czterech skryptów dla Akademii Rolniczej m.in. „Inżynieria i aparatura przemysłu spożywczego” (1997) oraz „Inżynieria procesowa” (2000). Jest też autorem lub współautorem około 90 oryginalnych prac opublikowanych m.in.: „Thermal and diffusive properties of food products during freeze-drying process – VIII Symp. of Warsaw Agricultural University (1997), „Experimental study on freeze-drying rate of foodstuffs” – Polish Journal of food Nutrition Sciences PAN (1998), Kramkowski R., Kamiński E., Serowik M. Effect of moisture and temperature of garlic on its specific heat, Electronic Journal of Polish Agricultural Universities, Agricultural Engineering, vol.4, 2001. R. Kramkowski, S. Peroń, B. Stępień: „The effect of freeze drying on the mechanical properties of vegetables” – Światowa Konferencja Suszarnicza IDS 2002, Pekin, Chiny.

Był odznaczony Złotą Odznaką Politechniki Wrocławskiej i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Wyróżniony nagrodą zespołową I stopnia NOT SiTPChem oraz zespołową nagrodą III stopnia ministra przemysłu chemicznego za najlepsze wdrożenia w przemyśle, a także wyróżniony licznymi nagrodami rektorów Politechniki Wrocławskiej oraz Akademii Rolniczej we Wrocławiu.


Nowi profesorowie

Kornel RATAJCZAK dyplom lekarski otrzymał na Wydziale Weterynaryjnym wrocławskiej Wyższej Szkoły Rolniczej. Od początku swej pracy zawodowej związał się z Katedrą Chirurgii. W 1976 roku przedstawił i obronił dysertację pt. „Badania nad mechanizmem powstawania przerostu skóry szpary racicowej bydła” (wykonaną pod kierunkiem prof. Ryszarda Badury) – uzyskując stopień doktora nauk weterynaryjnych i angaż na stanowisko adiunkta. Na podstawie całokształtu dorobku naukowego i przedłożonej rozprawy habilitacyjnej pt. „Wymiana gazowa i hemodynamika koni znieczulanych halotanem z oddechem spontanicznym i kontrolowanym” – w 1989 roku nadano mu stopień naukowy doktora habilitowanego. 1 marca 1990 roku otrzymał nominację na stanowisko docenta w Akademii Rolniczej we Wrocławiu. W 1997 roku został powołany na etat profesora nadzwyczajnego.

Dorobek publicystyczny i zawodowy prof. Kornela Ratajczaka liczy ponad 70 pozycji, w tym m.in. oryginalne prace twórcze i rejestrację urządzenia w Urzędzie Patentowym. W pracach chirurgicznych Kornel Ratajczak zajmuje się opracowywaniem i klinicznym sprawdzaniem konkretnych metod operacyjnych. Jego zainteresowania znieczuleniami wynikają z konieczności poszerzenia bezpieczeństwa zwierząt w krytycznym stanie lub leczonych złożonymi technikami zabiegowymi. Swoje prace publikuje w renomowanych czasopismach krajowych i zagranicznych, bierze czynny udział w kongresach w Polsce i za granicą. Jest promotorem czterech zakończonych przewodów doktorskich. Jako wykładowca posługuje się nowoczesnymi środkami wizualnymi, pisze przewodniki i skrypty, jest autorem pierwszego w Polsce podręcznika z anestezjologii weterynaryjnej. W roku 1986 przebywał na stypendium w Lipsku i Berlinie, w 1991 odbył staż w Uppsali. Odwiedził również inne uniwersyteckie kliniki weterynaryjne Europy, poznając bliżej ich problemy i kierunki badawcze.

Prof. Kornel Ratajczak aktywnie uczestniczy w pracach Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, jest członkiem Polskiego Towarzystwa Anestezjologii i Intensywnej Terapii oraz Polskiego Towarzystwa Historii Medycyny. W latach 1979–81 należał do PZPR; 17 grudnia 1981 roku wystąpił z tej organizacji. W 1980 i 1989 roku wybierano go na przewodniczącego koła NSZZ „Solidarność”. Po delegalizacji Związku działał w jego niejawnych strukturach; w stanie wojennym był internowany. W latach 2000–2001 został dwukrotnie powołany w skład sekcji specjalistycznej weterynarii Zespołu Nauk Rolniczych i Leśnych KBN. Obecnie bierze udział w pracach II Lokalnej Komisji Etycznej ds. Doświadczeń na Zwierzętach. Został wyróżniony nagrodą ministra, 14 nagrodami indywidualnymi i zespołowymi rektora oraz trzema naukowymi nagrodami PTNW.


Fundusze stypendialne na UJ

Laureatami pięciu różnych funduszy stypendialnych działających na Uniwersytecie Jagiellońskim zostało w tym roku 366 osób.

Najmłodszy z nich, powołany w czerwcu 2002 roku, to Rektorski Fundusz Stypendialny wspierający pracowników naukowych. Jego laureatami zostało w tym roku akademickim 100 osób. Otrzymają po 10 tys. zł wypłacanych w dziesięciu miesięcznych ratach. Fundusz finansowany jest z zysku uczelni.

(mwj)


Programy edukacyjne za praktyki studenckie

Akademia Rolnicza we Wrocławiu zawarła porozumienie o współpracy z Dolnośląskim Wojewódzkim Ośrodkiem Doradztwa Rolniczego w Świdnicy. Rektor prof. Michał Mazurkiewicz oraz Bożena Rynkowska z ośrodka w Świdnicy podpisali porozumienie w sprawie podejmowania wspólnych prac w zakresie edukacji, nauki, doradztwa rolniczego, gospodarki, ochrony środowiska i kultury. Akademia Rolnicza zobowiązała się do opracowania programów edukacyjnych dla młodzieży wiejskiej i rolników i prowadzenia ich z udziałem pracowników i studentów AR zaś Dolnośląski Wojewódzki Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Świdnicy umożliwi studentom odbywanie praktyk studenckich w swoich placówkach i zapewni na czas ich odbywania opiekę ze strony swoich pracowników.

(ds, mwj)

 

 Ostatnie zmiany wykonał W.F. 

W górę

Powrót