Nr 101/2001 - Wspomnienia

WSTĘP | TEMAT MIESIĄCA | KRÓTKO | Z SENATU | AKTUALNOŚCI | W ŚRODOWISKU | PODSUMOWANIA | Z WYDZIAŁÓW | RELACJE | KONFERENCJE | RECENZJE | WSPOMNIENIA

Początek

 MIESIĘCZNIK NR 101 LISTOPAD 2001 
WSPOMNIENIA
WSPOMNIENIA

Profesor Stefan Jaczewski

(1936–2001)

8 września 2001 roku zmarł prof. dr hab. Stefan Jaczewski, emerytowany profesor Katedry Genetyki i Ogólnej Hodowli Zwierząt Akademii Rolniczej we Wrocławiu, były prodziekan i dziekan Wydziału Zootechnicznego (obecnie Wydziału Biologii i Hodowli Zwierząt), wychowawca wielu pokoleń młodzieży akademickiej. Odznaczony między innymi Złotym Krzyżem Zasługi.

Stefan Jaczewski urodził się 26 czerwca 1936 roku w Warszawie. Szkołę podstawową ukończył w Warszawie – Radości. Również w Warszawie – Aninie uczęszczał do liceum ogólnokształcącego, które ukończył w 1956 roku. Od 1956 roku do 1960 pracował w Kancelarii Rady Państwa. Studia na Wydziale Zootechnicznym w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu odbył w latach 1960–1965. Po ich ukończeniu z tytułem zawodowym magistra inżyniera zootechniki, podjął pracę naukową na etacie asystenta stażysty w Katedrze Genetyki i Ogólnej Hodowli Zwierząt. W latach 1966–1967 pracował na stanowisku asystenta, a od 1967 do 1970 roku – na stanowisku starszego asystenta. W 1970 roku uzyskał stopień doktora nauk rolniczych i stanowisko adiunkta, a w 1978 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego w zakresie rozrodu i hodowli zwierząt oraz indywidualną nagrodę rektora I stopnia. Etat docenta został mu przyznany 3 maja 1980 roku. W latach 1990–1992 był zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Tytuł naukowy profesora nauk rolniczych otrzymał w 1991 roku.

Jego prace badawcze do momentu habilitacji dotyczyły w przeważającej mierze problemów biologii rozrodu i sztucznego unasienniania bydła oraz ogólnej hodowli zwierząt. Po uzyskaniu stopnia doktora habilitowanego pracował nad wpływem obecności w środowisku nadmiaru niektórych metali ciężkich na obniżenie płodności, zdrowotności i produkcyjności zwierząt.

Łącznie opublikował 80 prac naukowo-badawczych, w tym 41 oryginalnych prac twórczych. Jest autorem lub współautorem siedmiu skryptów i siedmiu ekspertyz, jednego patentu oraz 21 komunikatów. Był promotorem trzech doktoratów i 84 prac magisterskich. Wykonał trzy recenzje w przewodach doktorskich i 19 recenzji publikacji naukowych.

Był prodziekanem i dziekanem Wydziału Zootechnicznego, członkiem Senatu Akademii Rolniczej we Wrocławiu oraz licznych komisji senackich i rektorskich, opiekunem studenckich praktyk zagranicznych, opiekunem studenckiego Koła Hodowców Zwierząt, pełnomocnikiem Rektora ds. Studenckiego Ruchu Naukowego, przewodniczącym Okręgowego Komitetu Organizacyjnego Olimpiady Wiedzy i Umiejętności Rolniczych, członkiem komitetu organizacyjnego XXV Światowego Kongresu IASS, przewodniczącym Sekcji Ochrony Środowiska Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Rolnictwa.

Był odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą odznaką ZSP, Srebrną Odznaką „Zasłużony dla Miasta Wrocławia i Województwa Wrocławskiego”, Odznaką „Zasłużony Opolszczyźnie” i odznaką „Zasłużony dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu”. Wyróżniony został nagrodą Ministra Nauki i wielokrotnie nagrodami Rektora.

Profesor Stefan Jaczewski był bardzo mocno związany z macierzystą katedrą, wydziałem i uczelnią. Praca dydaktyczna była jego pasją, prowadził znakomicie zajęcia dydaktyczne, które cieszyły się dużym zainteresowaniem studentów. Opracował wiele pomocy dydaktycznych, między innymi skrypt pt. „Rozród i sztuczne unasienianie zwierząt gospodarskich”, kilka podręczników do ćwiczeń, filmy dydaktyczne itp. Utrzymywał szczególnie bliskie kontakty z młodzieżą: studentami i absolwentami wrocławskiej AR. W trosce o przyszłe zatrudnienie absolwentów wydziału zorganizował i prowadził kurs inseminacyjny, zakończony egzaminem państwowym. Przez wiele lat sprawował funkcje opiekuna ruchu studenckiego i lat studiów oraz organizował i prowadził eliminacje i finały Olimpiady Wiedzy i Umiejętności Rolniczych.

Zawsze pełen energii, wesoły i pogodny był „duszą” towarzystwa w pracy i poza uczelnią. Zgromadził wokół siebie duże grono kolegów i przyjaciół. Takim zastała Go i pokonała ciężka choroba. W ciągu jednej chwili odmieniła Jego życie. Najpierw długo nie mógł opuścić łóżka szpitalnego, następnie wielokrotnie przez długie miesiące poddawany był leczeniu w ośrodkach rehabilitacyjnych. W okresie blisko 10-letniej choroby otoczony był troskliwą opieką żony Haliny i syna Szymona. Jednak nawet wtedy utrzymywał kontakt z katedrą, wydziałem i uczelnią przez najbliższych przyjaciół.

Odszedł od nas człowiek skromny, pogodny, uczynny i wrażliwy. I takim pozostanie w naszych sercach i w naszej pamięci.

Prof. Andrzej Filistowicz

 

 Ostatnie zmiany wykonał W.F. 

W górę

Powrót