Nr 69 - Z żałobnej karty


Z ŻAŁOBNEJ KARTY
Z ŻAŁOBNEJ KARTY
Profesor Jacek Maria Fuliński
doc. dr hab. Jerzy Sożyński
Doc. dr Jan Sekuła


Profesor Jacek Maria Fuliński
1915–1998

Idziesz przez świat
i światu dajesz kształt
przez swoje czyny

„Powrót Odysa”, Stanisław Wyspiański

    Dziś, w chwili kiedy odszedł od nas Profesor Jacek Fuliński, cytat ten można przywołać i umieścić jako epitafium na cokole należnego Mu pomnika. Bo to właśnie On całym swoim życiem i bogatą wyobraźnią kształtował świat, rozpinając nad nim pajęczynę geometrycznych strzałek. Jego niewyobrażalne w kształtach kopuły i formy geometryczne zamykały przestrzeń w piękne i wyraziste struktury, tak jakby chciał w nich zmieścić całe swoje twórcze życie.
    A życie Profesora Fulińskiego przypada na okres szczególny w historii Polski. Urodził się 6 stycznia 1915 roku we Lwowie. Egzamin dojrzałości złożył w 1933 roku w lwowskim Gimnazjum Państwowym, zaś studia wyższe ukończył w 1940 roku na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej uzyskując dyplom inżyniera architekta.
    Losy wojny rzuciły Go do Wrocławia, gdzie od razu włączył się w odbudowę kraju. W latach 1946–1948, jako kierownik Wydziału Budowlanego Polskiej Żeglugi na Odrze, odbudowuje obiekty przemysłowe i mieszkalne we Wrocławiu. W okresie 1948–1952 był dyrektorem technicznym i naczelnym ponad 100-osobowego Biura Projektów Przemysłu Roszarniczego, które zostało uznane za najlepsze w skali kraju. Wtedy odbudowywał i budował kilkadziesiąt nowych fabryk przemysłu lekkiego, głównie na ziemiach zachodnich i północnych Polski. Był również czynnie zaangażowany w odbudowę naszej uczelni, sporządzając jej pierwsze założenia projektowe.
    Działalność dydaktyczną rozpoczął w 1947 roku na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej w charakterze st. asystenta i po czteroletniej przerwie kontynuował ją jako adiunkt Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu w latach 1952–1970, następnie jako docent 1970– –1984 i profesor nadzwyczajny od 1985 roku.
    Prof. Fuliński opublikował ponad 50 prac naukowych. Jego badania, jako kontynuatora lwowskiej szkoły geometrii wykreślnej i teorii architektury, skoncentrowały się na studiach geometrycznych poświęconych morfologii budownictwa wodnego, a także przykryć powłokowych i konstrukcji przęsłowych oraz na studiach teoretycznych poświęconych wielościanom, m.in. podziałowi trójwymiarowej przestrzeni euklidesowej wielościanami. Jest twórcą dyscypliny „morfologia budownictwa”, czyli nauki o kształtowaniu przestrzeni. W swoich pracach o wielościanach sformułował geometryczne zasady budowy cząsteczkowej fulerenów.
    Profesor bardzo aktywnie uczestniczył w pracach różnorodnych komisji wydziałowych i uczelnianych, był współorganizatorem zjazdów, sesji naukowych, okolicznościowych wystaw, a także brał chętnie udział w rajdach i imprezach studenckich. Nie uczestniczył czynnie w życiu politycznym. Głęboko jednak przeżył odzyskanie niepodległości i powstanie Trzeciej Rzeczypospolitej. W latach 1972–1975 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Melioracji Wodnych. Był m.in. członkiem zwyczajnym Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, członkiem Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa, członkiem Stowarzyszenia Architektów Polskich oraz Polskiego Towarzystwa Geometrii i Grafiki Inżynierskiej. Za swoją postawę, zaangażowanie i osiągnięte wyniki był wielokrotnie wyróżniany nagrodami ministra edukacji i rektora, odznaczeniami państwowymi i resortowymi m.in.: Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego, Odznaką 15-lecia Wyzwolenia Dolnego Śląska, Odznaką Budowniczego Miasta Wrocławia, Złotą Odznaką ZNP, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
    Zmarł 29 października 1998 roku. Do ostatnich chwil przebywał na uczelni, pisał i tworzył czując, że ma tak dużo do powiedzenia, a tak mało na to czasu. Odszedł pozostawiając wiele niedokończonych prac i zamierzeń badawczych. Na Jego biurku odnajdujemy w pół zdania przerwane recenzje, porozkładane rysunki, modele konstrukcji przestrzennych. Nie zabiegał o sławę, wiele Jego prac pozostało nieopublikowanych. Tworzył dla przyjemności.
    Życie ludzkie wyznaczone datami urodzin i śmierci, profesor Jacek Fuliński wykorzystał na pracę dla ludzi. Jego osiągnięcia naukowe, skromność i życzliwość, prawość, umiejętność współpracy oraz wrażliwość na krzywdę pozostaną niedoścignionym wzorcem dla Jego uczniów oraz źródłem inspiracji przy rozwiązywaniu problemów, jakie niesie życie. Darzono Go szacunkiem i poważaniem, był uwielbiany przez młodzież. Studentów traktował zawsze po partnersku, a oni odbierali Go jako uosobienie dobroci.
    Odszedł od nas Człowiek wielkiego formatu i serca, Człowiek o wysokiej kulturze, społecznik i patriota, wybitny uczony i pedagog, wychowawca wielu pokoleń młodzieży akademickiej. Pamięć o Nim będzie zawsze żywa wśród tych, którzy Go spotkali na swojej drodze życia.

Leszek Pływaczyk
Marian Mokwa


Z głębokim żalem zawiadamiamy, że 14 listopada 1998 roku zmarł

ŚP
doc. dr hab. Jerzy Sożyński

emerytowany docent Akademii Rolniczej we Wrocławiu, były kierownik Zakładu Technologii Przetwórstwa Owoców i Warzyw i wicedyrektor Instytutu Przechowalnictwa i Technologii Żywności oraz były prorektor uczelni, członek licznych towarzystw naukowych, wychowawca wielu pokoleń młodzieży akademickiej i kadry dydaktycznej.

    Odchodzi od nas Człowiek wielkiej kultury i wrażliwości, wychowawca i przyjaciel młodzieży akademickiej. Cześć Jego Pamięci!


Doc. dr Jan Sekuła
1923 – 1998

    W Katedrze Matematyki, corocznie, przed zbliżającymi się Świętami Bożego Narodzenia odbywają się spotkania wigilijne pracowników Katedry, Ośrodka Zastosowań Informatyki i zaproszonych gości. Od wielu już lat te spotkania prowadził doc. Jan Sekuła. Niestety, kolejnych spotkań już Pan Docent nie poprowadzi...
    W ostatni czwartek października pożegnaliśmy Go na cmentarzu Św. Wawrzyńca przy ul. Bujwida.
    Od roku 1953, od chwili ukończenia studiów, Jego bardzo owocna działalność naukowa, dydaktyczna i organizacyjna związana była z naszą uczelnią. Na początku lat dziewięćdziesiątych po przejściu na emeryturę, w dalszym ciągu prowadził zajęcia dydaktyczne, praktycznie do końca swego życia. Rozwinął z jednej strony współpracę z praktykami z doświadczalnych stacji hodowli roślin, a z drugiej z matematykami zajmującymi się zastosowaniami. Przysłużył się do stworzenia pomostu naukowego między tymi dwiema grupami zawodowymi. Był jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Biometrycznego i przez dwie kadencje jego prezesem. Jego troje doktorantów to matematycy, którzy swoje prace doktorskie poświęcili zastosowaniom matematyki w rolnictwie. Z całą pewnością można stwierdzić, że wielu właśnie Jemu bardzo dużo zawdzięcza. Wiele Jego powiedzeń, sentencji życiowych, często wypowiadanych w pozornie żartobliwym tonie, zapadło nam głęboko w pamięć. Bieżące, jak i przyszłe nasze problemy, prywatne czy też związane z działalnością Katedry Matematyki, będziemy musieli już rozwiązywać bez Jego pomocy i rad.
    Świętej Pamięci Panie Docencie, tego wszystkiego, co nam Pan przekazywał, będziemy się starali nigdy nie zapomnieć!

Ryszard Deszcz, Andrzej Michalski

    Z tym, co staramy się wyrazić, spójne są kondolencje przesłane do Katedry Matematyki przez wielu uznanych w międzynarodowym środowisku naukowym uczonych.

    Z wielkim smutkiem przyjmuję powyższą wiadomość. Śmierć zacnego Kolegi docenta dra Jana Sekuły porusza mnie głęboko. Jego odejście jest dla naszego Środowiska wielką stratą. Osobiście zawsze wysoko ceniłem Go jako naukowca i człowieka. Wszystkim Jego bliskim przekazuję tą drogą moje szczere i głębokie wyrazy współczucia. Cześć Jego pamięci!
       Z wyrazami poważania
       Tadeusz Caliński

    Z wielkim żalem i smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci docenta Jana Sekuły, wieloletniego członka i Prezesa Polskiego Towarzystwa Biometrycznego, aktywnego uczestnika wielu konferencji naukowych, a także naszego przyjaciela.
    Docent Jan Sekuła na zawsze pozostanie w naszej pamięci. Proszę o przekazanie kondolencji Rodzinie Zmarłego.
    W imieniu Polskiego Towarzystwa Biometrycznego, z wyrazami współczucia,
       prof. dr hab. Stanisław Mejza
       Prezes

    Z głębokim żalem przyjąłem wiadomość o śmierci Pana prof. Jana Sekuły.
    Przeżywam wraz z Wami Jego odejście. Proszę o przyjęcie wyrazów szczerego współczucia. Łączę się w bólu z Rodziną Zmarłego w tym tak trudnym dla Niej okresie.
       Żegnam Cię, Profesorze.
       Prof. Stanisław Gnot

PODZIĘKOWANIE

Wszystkim, którzy uczestniczyli w żałobnej Mszy świętej oraz wzięli udział w ostatniej drodze mojego śp. Męża Jana Sekuły składam tą drogą serdeczne podziękowania.

Barbara Sekuła


Powrót