Nr 185/2009 - Z żałobnej karty

Głos uczelni     WSTĘP | TEMAT MIESIĄCA | Z SENATU | AKTUALNOŚCI | KRÓTKO | RELACJE | KONFERENCJE | Z WYDZIAŁÓW | SPORT | FILOZOFIA | KULTURA | PREZENTACJE | ANALIZY | Z ŻAŁOBNEJ KARTY
MIESIĘCZNIK NR 185 MAJ 2009

Profesor Lubomir Włodzimierz Baran
Wraz z Nią odchodzi epoka


Z głębokim smutkiem zawiadamiamy, że 3 kwietnia 2009 roku odszedł na zawsze w wieku 71 lat

Profesor Lubomir Włodzimierz Baran

doktor honoris causa Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, Profesor Honorowy Politechniki Warszawskiej, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, wybitny specjalista z zakresu geodezji satelitarnej. Rektor i prorektor Akademii Techniczno-Rolniczej w Olsztynie, przez kilka kadencji pełnił funkcję dziekana Wydziału Geodezji i Gospodarki Przestrzennej oraz dyrektora Instytutu Geodezji i Fotogrametrii. Był członkiem wielu komitetów Polskiej Akademii Nauk, m.in. Komitetu Geodezji, któremu od 2003 roku przewodniczył, Komitetu Astronomii i Komitetu Geofizyki. Należał do wielu rad naukowych, m.in. Centrum Badań Kosmicznych PAN, Instytutu Geodezji i Kartografii w Warszawie, Planetarium Lotów Kosmicznych w Olsztynie. Członek międzynarodowych organizacji naukowych: reprezentant Polski (1995–2007) w Radzie Międzynarodowej Unii Geodezji i Geofizyki IUGG, Międzynarodowej Asocjacji Geodezji IAG, w latach 1983–1987 przewodniczący IAG Special Study Group No 1.59 Computer Assisted Design of Geodetic Networks, przewodniczący IAG Specjal Study GroupError Propagation in GPS Networksd 1991 roku. Od 1991 roku członek Sekcji V Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów.

Odszedł wybitny Uczony, wielki Przyjaciel Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, a przy tym Człowiek bardzo skromny i życzliwy ludziom.


Odeszła profesor Natalia Balicka

Wraz z Nią odchodzi epoka

Wiadomość o śmierci w dniu 12 marca prof. Natalii Balickiej pogrążyła nas w głębokim smutku. Wraz z Nią odchodzi cała epoka twórców podwalin współczesnej mikrobiologii rolniczej i środowiskowej. Dziękujemy Jej, że była z nami przez wiele lat. Dziękujemy Jej, że umiała zaszczepić w nas ciekawość świata i chęć poznawania otaczającej nas przyrody. Jej wizje nakreśliły podstawy do rozwoju ekologii gleby, biologicznych metod ochrony roślin oraz badań nad oddziaływaniem gospodarki na środowisko. Dziękujemy Jej, że jako naukowiec i nauczyciel zawsze umiała stworzyć przychylną atmosferę dla twórczej dyskusji, nauczyła nas, że podstawą rzetelnej pracy naukowej jest logika, solidność i uczciwość w realizacji badań.

Natalia Balicka 

Natalia Balicka urodziła się 10 stycznia 1917 roku w Krzemieńcu. W roku 1948 ukończyła studia na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu, na którym w roku 1950 uzyskała stopień naukowy doktora nauk rolniczych. Promotorem rozprawy był prof. Bolesław Świętochowski. W roku 1952 zorganizowała Katedrę Mikrobiologii Rolniczej na Wydziale Rolniczym i była pierwszym kierownikiem do czasu przejścia na emeryturę w roku 1987. Na Wydziale Rolniczym pełniła funkcję prodziekana w latach 1954–1956 i 1960–1964 oraz dziekana w latach 1964–1970. Była współorganizatorem i dyrektorem Międzywydziałowego Instytutu Biologii Stosowanej w latach 1964-1970. Była przewodniczącą Komisji Mikrobiologii Rolnej II Wydziału PAN, Komisji Biologii Gleby Komitetu Gleboznawstwa i Chemii Rolnej V Wydziału PAN oraz przewodniczącą Oddziału Wrocławskiego Polskiego Towarzystwa Mikrobiologicznego. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskała w roku 1961, a profesora zwyczajnego w roku 1970.

Jej zainteresowania naukowe ulegały ewolucji, aczkolwiek zawsze dominującym zagadnieniem w pracach badawczych był kierunek dotyczący wzajemnych zależności pomiędzy drobnoustrojami glebowymi a roślinami. Badania te w głównej mierze dotyczyły wpływu na ten układ czynników ekologicznych ze szczególnym uwzględnieniem czynników antropogenicznych. Badania w latach pięćdziesiątych skupiały się w głównej mierze na współzależnościach pomiędzy roślinami uprawnymi a mikroflorą saprofityczną nasion i ryzosfery. Przedmiotem badań były mechanizmy oddziaływania drobnoustrojów na roślinę w różnych fazach rozwoju. Badano wpływ metabolitów podstawowych oraz wtórnych wykazujących cechy regulatorów wzrostu. W latach 1956–1968 na zlecenie Polskiej Akademii Nauk pod jej kierunkiem realizowano wiele tematów dotyczących aktywności biologicznej i bioróżnorodności gleb. Wyniki tych badań, które w ówczesnym czasie zaliczyć można do pionierskich, wykazały istotną rolę mikroflory glebowej w kształtowaniu żyzności gleb oraz możliwość wykorzystania wskaźników mikrobiologicznych dla oceny wpływu zabiegów agrotechnicznych na aktywność biologiczną gleb. Pod koniec lat 50. rozpoczęto badania nad wpływem czynników antropogenicznych na życie biologiczne gleb. W tym nurcie znajdują się również prace nad rekultywacją hałd pokopalnianych. Prace związane z tymi zagadnieniami z różnym natężeniem realizowane są w katedrze do dnia dzisiejszego. Wyniki tych badań pozwoliły na zidentyfikowanie kierunków zmian w biocenozach glebowych pod wpływem czynników antropogenicznych i opracowanie metod wskaźnikowych pozwalających na ocenę stopnia zaburzenia układów biocenotycznych. Drugim nurtem prac naukowych w katedrze, zapoczątkowanym na początku lat 60. z inspiracji prof. Natalii Balickiej, były badania nad zagadnieniem interakcji drobnoustroje glebowe – środki ochrony roślin – rośliny. Badania Stanowiły one dominujący temat prac badawczych do połowy lat osiemdziesiątych. Realizowane były na zlecenie Polskiej Akademii Nauk w ramach programu badań międzynarodowych we współpracy z Departamentem Rolnictwa USA (1963-1979) i następnie w ramach Funduszu Marii Curie-Skłodowskiej (1979––1984) oraz we współpracy z Instytutem Ochrony Roślin w Poznaniu. Prace te pozwoliły na wykazanie istotnej roli drobnoustrojów w procesach dezaktywacji i transformacji pestycydów w glebie w zależności od czynników środowiskowych. Wskazały również na negatywne uboczne skutki stosowania niektórych środków ochrony roślin, szczególnie związków rtęciowych jak i herbicydów triazynowych. Na podkreślenie zasługuje Jej czynny wkład w rozwój badań nad biologicznymi środkami ochrony roślin.

Dorobek naukowy prof. Natalii Balickiej to ponad 100 publikacji naukowych, w tym 32 w międzynarodowych czasopismach. Na istotną rolę Jej dorobku wskazują liczne cytowania w literaturze światowej i krajowej do dnia dzisiejszego. Jej wkład w rozwój kadry naukowej jest również znaczący. Była promotorem 30 prac magisterskich, 11 doktorskich, recenzentem 24 rozpraw doktorskich i 11 habilitacyjnych. Spośród jej uczniów cztery osoby uzyskały stopień doktora habilitowanego, a trzy – tytuły profesorskie. Prof. Natalia Balicka była czynnym członkiem wielu krajowych i międzynarodowych towarzystw naukowych: Polskiego i Międzynarodowego Towarzystwa Gleboznawczego, Polskiego Towarzystwa Mikrobiologicznego, Polskiego Towarzystwa Botanicznego, Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego oraz współzałożycielem Międzynarodowego Towarzystwa Badań nad Ksenobiotykami. Z Jej inicjatywy w roku 1963 zorganizowany został I Zjazd Katedr Mikrobiologii Rolniczych oraz międzynarodowa konferencja pt. „Wzajemne oddziaływanie herbicydów, drobnoustrojów i roślin” w roku 1973 we Wrocławiu. Za działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną prof. Natalia Balicka otrzymała m.in.: Srebrny Krzyż Zasługi (1955), Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski (1964), siedmiokrotnie nagrodę Ministra Edukacji Narodowej, a także wiele medali oraz odznaczeń krajowych i regionalnych.

Wielki wkład śp. Natalii Balickiej w działalność naukową i wychowawczą pozostanie w naszej dozgonnej pamięci, a Jej twórcza postawa nadal będzie dla nas drogowskazem.

Stanisław Pietr

Powrót